پنجشنبه نهم اسفند 1386
تا به حال شیرینی یک رویای سفید رابا چشمانی بازقورت داده ای؟ تا به حال بزاغ دهانت از حرص دست یافتن به این رویای روشن زیر دندانهایت قرچ قوروچ کرده است؟
اما چشم های من زیر دندان این رویا درخشید...
اپراتور! تو به امید چشیدن مزه ی چه رویایی زنده ای؟
ها، اینکه پشت یکی از این خطها صدای آرام وطنین اندازی را بشنوی تا فیگور باریک و بلند صاحب این صدا درذهنت ترسیم شود.
نوشته شده توسط سارا ساسانی در ساعت 11:35 | لینک
|
